Compensatiedrift

Gisteren ging ik met al mijn meisjes ‘even’ naar de grote Blauw-Gele winkel, zoals wij die thuis noemen. Als we de naam Ikea laten vallen, begint Rebecca namelijk gelijk te gillen dat ze dan daar wil eten! En dan wil ze een kindermenuutje! En dan krijgt ze een ijsje! En dat mag ze dan zelf tappen!!!
Dus zo lang ik niet 100% zeker weet of we gaan (en bij mij kan het nog 5 minuten voor vertrek veranderen, eerlijk gezegd), proberen we de naam te vermijden. Maar dit keer ging het er dan echt van komen, ik wilde namelijk even gaan kijken voor een nieuwe eetkamertafel. Vooronderzoek is natuurlijk heel belangrijk, want manlief heeft niet zo’n zin om een heleboel meubelzaken af te lopen. Dus ik ging op onderzoek uit met de meisjes. Ik wilde ook gelijk even kijken voor koekjesvormpjes, aangezien uit onze Pot met Plannen de avond ervoor het briefje ‘Koekjes bakken’ werd gevist. Er moesten dus koekjes worden gebakken, en daar wilde ik graag nieuwe stekertjes voor hebben. Bovendien werkt het natuurlijk altijd goed om weer iets anders leuks in het vooruitzicht te stellen, daar krijg je happy kids van.

Maar als softe moeke kon ik het natuurlijk niet over mijn hart verkrijgen om dan níet daar te lunchen. Vooral aangezien het goed 11 uur was eer we gingen rijden, en we dus rond lunchtijd klaar zouden zijn met de tafel-en-koekjesvormpjes-queeste. Zodoende schoven wij rond kwart voor twaalf aan in een lánge rij (want blijkbaar is kwart voor twaalf een prima tijd om te lunchen) om uiteindelijk twee kindermenuutjes en een klein menuutje met Zweedse balletjes te kunnen bestellen. Want ja, in alle eerlijkheid, áls we er dan zijn, dan vind ik dat zelf ook wel een keertje lekker.

Het eten verliep in pais en vree, Rebecca en Hannah vermaakten de oudere medeburgers die naast ons zaten en ik probeerde onderwijl te eten en Emelie in slaap gewiegd te houden (in de draagdoek) tegelijkertijd. Alles werd door mijn meiden met veel smaak verorberd: het stokje saté (want tegenwoordig mag je bij een kindermenuutje kiezen uit drie dingen), de satésaus (“mama, ik wilde ‘m er eigenlijk náást!!”), de bult frietjes, de mayo, de ketchup, het pakje Lingonberry-ranja, de appelmoes-in-een-bakje… en uiteindelijk gingen de minneola’s in de tas mee naar huis. Voldaan en met een lichte sugar-rush keerden we huiswaarts.

En toen na het dutje van Hannah het middagprogramma zou gaan beginnen, zat ik inmiddels al weer vol in mijn ‘gezonde modus’ en vond ik eigenlijk dat we wel weer helemaal verantwoorde koekjes moesten maken. Dus geen glazuur, ook al is versieren met glazuur natuurlijk wel de helft van de pret van koekjes bakken. Ik heb namelijk nog geen vervanger van glazuur gevonden die én hard wordt én de koekjes niet soppig maakt én zonder geraffineerde suiker is…
In mijn zoektocht naar een geschikt recept voor rotzooi-vrij koekjesdeeg vond ik dit en dat was heel geslaagd! Rolt goed uit, is goed uit te steken – want blijft in vorm, wordt erg lekker en is snel te maken. De meiden staken er twee platen koekjes uit met de nieuwe Zweedse stekers (waarvan de egel en de eekhoorn favoriet waren) en we besmeerden ze met gesmolten 75% chocolade van Vivani, die met kokosbloesemsuiker. Lekker lekker!

Maar zoals me dat wel vaker gebeurt, was daarmee de drang tot compenseren nog niet bevredigd. Ik vind het heerlijk om af en toe te genieten van iets wat niet op ons normale menu staat, maar dan vind ik het ook wel erg prettig om de uren/dagen/weken daarna een ‘beetje’ extra te letten op wat er in gaat, vooral bij de kinderen (en dus ook bij mij, want Emelie krijgt nog borstvoeding). En met ‘beetje’ bedoel ik dan eigenlijk dat ik doorgaans weer doorsla naar de verantwoorde kant…
Dus ook het avondeten moest weer rotzooivrij worden. Daarom maakten we de nasi met zelf gemengde nasi-kruidenmix, want van zo’n zakje nasikruiden word ik echt niet blij (wel van het gemak, niet van de ingrediënten). En de pindasaus maakte manlief ook even zelf – “nee schatje, ik wéét wel dat we nog zo’n bakje hebben staan, maar het is écht zo gemaakt”. Het was een heerlijke, verantwoorde, makkelijke maaltijd, al kan dat laatste ook te maken hebben gehad met het feit dat manlief ‘m grotendeels in elkaar draaide ;-) Het recept van de verantwoorde nasi (en dus ook de kruidenmix) vind je hier. Na de lactosevrije, geraffineerde suiker-vrije pudding die we nog over hadden van de dag ervoor, moest er natuurlijk nog wél even een koekje worden gesnoept- “die heb ík uitgestoken, papa!”.
Dat vond ik dan weer niet heel nodig, een dubbel toetje.

Maar wel heel lekker.

Gepubliceerd door

Caroline

Ik ben Caroline Nuiten-Zielhorst (zeg maar Nuiten), moeder van 3 dochters (Rebecca, Hannah en Emelie) en echtgenote van Carlo. Binnen mijn eigen onderneming, In & Op Je Lijf, adviseer en ondersteun ik mensen die bewuste keuzes willen maken ten aanzien van hun leefstijl, met name met betrekking tot voeding, cosmetica en vaccinaties. In deze blog schrijf ik over wat ik uitpluis, lees, ontdek en meemaak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *